Pošto su se svi dužebrižnici oglasili i osudili vojnika VCG koji pjeva pjesmu o Draži Mihajloviću red je da se podsjetimo šta ta Evropa „koja nema alternativu“ misli i izglasava u svom parlamentu.
Glavni dokument koji se bavi ovim pitanjem je Rezolucija o važnosti evropskog sjećanja za budućnost Evrope, usvojena u Evropskom parlamentu 19. septembra 2019. godine.
Ključne tačke ove rezolucije uključuju:
- Izjednačavanje totalitarnih režima: Rezolucija osuđuje nacizam, staljinizam i druge totalitarne i autoritarne režime, naglašavajući da su oni decenijama donosili patnju, genocid i deportacije.
- Zajednička kultura sjećanja: Poziva se na uspostavljanje zajedničke evropske kulture sjećanja koja bi odbacila zločine fašističkih, staljinističkih i drugih komunističkih diktatura.
- Osuda negiranja i revizionizma: Rezolucija izražava zabrinutost zbog kontinuiranog korišćenja simbola totalitarnih režima u javnom prostoru i osuđuje svaki pokušaj istorijskog revizionizma.
Raniji sličan dokument je i Rezolucija o evropskoj savjesti i totalitarizmu iz aprila 2009. godine, koja je proglasila 23. avgust (dan potpisivanja Pakta Molotov-Ribentrop) kao Evropski dan sjećanja na žrtve svih totalitarnih i autoritarnih režima.
- Zajedničko nasljeđe: Rezolucija poziva na priznavanje nacizma, staljinizma i fašističkih režima kao zajedničkog negativnog nasljeđa Evrope. Naglašeno je da za žrtve nije bitno koji ih je režim lišio slobode ili života.
- Istina kao preduslov pomirenja: Dokument podvlači da bez istine i sjećanja nema istinskog pomirenja te da se prošlost mora objektivno dokumentovati kroz otvaranje arhiva.
- Ustanovljavanje Dana sjećanja: Ovom rezolucijom je zvanično predloženo da se 23. avgust proglasi za Evropski dan sjećanja na žrtve svih totalitarnih režima, čime se simbolično obilježava godišnjica Pakta Molotov-Ribentrop.
- Osnivanje Platforme evropskog sjećanja: Pozvano je na stvaranje Platforme evropskog sjećanja i savjesti koja bi povezivala istraživačke institute fokusirane na totalitarnu istoriju.
- Osuda svih zločina protiv čovječnosti: Rezolucija snažno osuđuje masovna kršenja ljudskih prava počinjena od strane totalitarnih komunističkih režima i izražava saosjećanje sa njihovim žrtvama
Dragoljub „Draža“ Mihailović je zvanično osuđen i kasnije rehabilitovan u dva istorijski značajna procesa pred sudovima u Beogradu:
Osuđujuća presuda (1946)
- Datum presude: Mihailović je proglašen krivim za veleizdaju i ratne zločine 15. jula 1946. godine.
- Proces: Suđenje je trajalo od 10. juna do 15. jula 1946. godine pred Vojnim vijećem Vrhovnog suda tadašnje Federativne Narodne Republike Jugoslavije.
- Kazna: Osuđen je na smrtnu kaznu strijeljanjem, trajan gubitak političkih i građanskih prava, kao i konfiskaciju cjelokupne imovine. Pogubljen je dva dana kasnije, 17. jula
Sudska rehabilitacija (2015)
- Datum rehabilitacije: Viši sud u Beogradu donio je rješenje o rehabilitaciji 14. maja 2015. godine.
- Suština odluke: Sud je poništio presudu iz 1946. godine, proglasio je ništavnom od trenutka donošenja i vratio Mihailoviću oduzeta građanska prava.
- Obrazloženje: Sudsko vijeće je zaključilo da Mihailoviću nije omogućeno pravično suđenje i da je proces bio motivisan ideološkim i političkim razlozima komunističkog režima.
Postupak za rehabilitaciju pokrenuo je njegov unuk Vojislav Mihailović 2006. godine
Osman Rastoder je zvanično proglašen za ratnog zločinca 20. februara 1946. godine u Beogradu.
Ovu odluku je potvrdila Federalna komisija nakon što je prethodno, 25. decembra 1945. godine, Zemaljska komisija za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača donijela prijedlog za ovakvu klasifikaciju.
Glavne tačke optužnice na osnovu kojih je proglašen za ratnog zločinca uključivale su:
- Vojnu i političku saradnju sa okupatorskim snagama (italijanskim i njemačkim).
- Organizovanje Muslimanske milicije u beranskom srezu, koja je pod njegovom komandom sarađivala sa fašističkim snagama.
- Učešće u zločinima, specifično napad na selo Policu, paljenje kuća i pljačku imovine.
- Ubistvo trojice partizanskih boraca tokom 1941. godine.
Ubrzo nakon zvaničnog proglašenja, Osman Rastoder je likvidiran u akciji OZNA-e (Odjeljenja za zaštitu naroda) 26. januara 1946. godine.
Poštovani reise Fejziću, umjesto osude vojnika Vojske CG koju nazivate fašističkom, pozovite se na rezoluciju Evropskog parlamenta i pokrenite postupak rehabilitacije mule Osmana Rastodera i naravno, pokažite i dokažite da je bio žrtva komunističkog režima a ne ratni zločinac.
Zaključak: Dragoljub Draža Mihajlović je rehabilitovan i ne može ga više niko nazivati ratnim zločincem, neki drugi nisu, njih možete nazivati kako god hoćete.
