Ustavni sud Crne Gore utvrdio je da je bivšem direktoru Uprave prihoda i carina Radu Miloševiću povrijeđeno pravo na slobodu kretanja, jer su mu mjere nadzora duži period produžavane bez potpunog preispitivanja njihove opravdanosti i srazmjernosti.
Iz najviše sudske instance saopšteno je da je ovo četvrti put da u vezi sa mjerama nadzora određenim Miloševiću utvrđuju povredu njegovog prava na slobodu kretanja.
Protiv Miloševića se od kraja 2022. godine vodi istraga zbog sumnje da je izvršio krivično djelo stvaranje kriminalne organizacije.
On je od 21. decembra 2022. do 21. juna 2023. godine bio u pritvoru, nakon čega je pušten na slobodu jer optužnica nije podignuta u zakonom propisanom roku. Nakon toga su mu određene mjere nadzora – obaveza mjesečnog javljanja Upravi policije i privremeno oduzimanje pasoša i službenog pasoša.
Te mjere su, prema ranijim obrazloženjima, određene radi obezbjeđivanja njegovog prisustva i nesmetanog vođenja krivičnog postupka. Posljednji put su produžene 18. februara 2025. godine.
Specijalno državno tužilaštvo je u martu 2025. godine obavijestilo Ustavni sud da optužnica u ovom predmetu još nije podignuta, navodeći da je jedan od važnih dokaza – komunikacija putem aplikacije SKY ECC – pribavljen od pravosudnih organa Francuske i dostavljen preko EUROJUST-a, ali da u tom trenutku još nije bio proslijeđen Tužilaštvu putem Ministarstva pravde.
Ustavni sud je ocijenio da su mjere nadzora imale zakonski osnov i legitiman cilj, odnosno obezbjeđivanje dostupnosti okrivljenog nadležnim organima i nesmetano vođenje postupka, ali da Viši sud nije izvršio potpunu procjenu da li je njihovo dalje trajanje bilo neophodno i proporcionalno.
„Viši sud nije sproveo potpunu i suštinsku procjenu da li su dalje trajanje i istovremena primjena obje mjere bili neophodni i srazmjerni tom cilju“, navodi se u obrazloženju Ustavnog suda.
Ustavni sud je podsjetio na praksu Evropskog suda za ljudska prava prema kojoj se prilikom određivanja ili produžavanja mjera koje ograničavaju slobodu kretanja moraju uzeti u obzir sve okolnosti konkretnog slučaja – ponašanje okrivljenog, rizik od bjekstva, složenost postupka, postupanje nadležnih organa, kao i lične i porodične okolnosti.
Kako je navedeno, sudovi su se prilikom produžavanja mjera pozivali na težinu krivičnog djela, visinu zaprijećene kazne, sumnje u organizovanje kriminalne organizacije i procjenu da Milošević nema dovoljno čvrste veze sa Crnom Gorom.
Međutim, Ustavni sud je ocijenio da nijesu uzete u obzir okolnosti da je Milošević već proveo šest mjeseci u pritvoru, kao ni činjenica da optužnica još nije podignuta.
„Ponavljanje, odnosno prepisivanje istih razloga predstavljalo je samo formalno, a ne stvarno preispitivanje potrebe za daljim trajanjem mjera nadzora“, navodi se u saopštenju.
Sud je ukazao da sama težina krivičnog djela i visina moguće kazne ne mogu automatski predstavljati dovoljan razlog za zaključak o postojanju rizika od bjekstva.
Takođe je ocijenjeno da Viši sud nije razmatrao da li je bilo neophodno istovremeno primjenjivati obje mjere nadzora, niti da li se isti cilj mogao postići blažim ograničenjem.
„Nije uspostavljena pravična ravnoteža između interesa vođenja krivičnog postupka i prava podnosioca na slobodu kretanja“, zaključio je Ustavni sud.
