Apelacioni sud Crne Gore odbacio je žalbu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) i potvrdio oslobađajuću presudu svima u predmetu tzv. „državni udar“.
Kako su saopštili iz Apelacionog suda, nakon održane sjednice vijeća i tajnog vijećanja i glasanja, sud je donio presudu kojom je odbio kao neosnovanu žalbu Specijalnog državnog tužilaštva i potvrdio presudu Višeg suda u Podgorici – Specijalnog odjeljenja Ks. br. 6/21 od 9. jula 2024. godine. U pitanju je predmet tzv. „državni udar“.
Okrivljeni su oslobođeni optužbi.
„Presudom Višeg suda u Podgorici optuženi Eduard Shishmakov Vadimovič, Vladimir Popov Nikolajevič, Bratislav Dikić, Predrag Bogićević, Nemanja Ristić, Srboljub Đorđević, Kristina Hristić, Branka Milić, Milan Dušić, Dragan Maksić, Mihailo Čađenović, Andrija Mandić i Milan Knežević, oslobođeni su optužbe da su izvršili i to: optuženi Eduard Shishmakov Vadimovič i Vladimir Popov Nikolajevič krivično djelo stvaranje kriminalne organizacije i krivično djelo terorizam u pokušaju, a optuženi Bratislav Dikić, Predrag Bogićević, Nemanja Ristić, Srboljub Đorđević, Kristina Hristić, Branka Milić, Milan Dušić, Dragan Maksić, Mihailo Čađenović, Andrija Mandić i Milan Knežević da su izvršili krivično djelo stvaranje kriminalne organizacije, a optuženi Bratislav Dikić, Predrag Bogićević i Nemanja Ristić da su izvršili i krivično djelo terorizam u pokušaju putem pomaganja. Optuženi su oslobođeni optužbe jer tokom postupka nije dokazano da su izvršili krivična djela za koja su optuženi“, piše u saopštenju Apelacionog suda.
Protiv prvostepene presude žalbu je, navedeno je, blagovremeno izjavilo Specijalno državno tužilaštvo zbog bitne povrede krivičnog postupka i pogrešno utvrđenog činjeničnog stanja, sa predlogom da Apelacioni sud Crne Gore, pri činjenici da je presuda već jedanput ukidana, održi pretres i donese presudu kojom će okrivljene oglasiti krivim za krivična djela koja su im stavljena na teret.
„Po ocjeni Apelacionog suda, u postupku koji je prethodio donošenju pobijane presude i u samoj presudi nisu počinjene bitne povrede odredaba krivičnog postupka na koje se ukazuje žalbom SDT-a, niti druge povrede na koje ovaj sud, kao drugostepeni, pazi po službenoj dužnosti. Apelacioni sud je, a nasuprot navodima žalbe SDT-a, utvrdio da je prvostepeni sud u zakonito sprovedenom postupku izveo sve dokaze koji su od uticaja na razjašnjenje predmetne krivično pravne stvari, pa je na osnovu ocjene svakog dokaza pojedinačno, dovodeći ih u međusobnu vezu i u vezi sa navodima odbrana optuženih, na osnovu pravilno i potpuno utvrđenog činjeničnog stanja, izveo pravilan zaključak da u postupku nije dokazano da su optuženi izvršili krivična djela stavljena im na teret“, navedeno je u sudskom saopštenju.
Presuda Apelacionog suda Crne Gore Kž-S.br. 20/25 od 30. decembra 2025.godine, kako su rekli, biće objavljena na internet stranici tog suda.
Lideri koalicije Za budućnost Crne Gore Andrija Mandić, Milan Knežević i ostali oslobođeni su u julu 2024. godine optužbi u predmetu poznatom kao „državni udar“, odnosno pokušaj terorizma na dan parlamentarnih izbora 2016. godine. Presudu je tada izreklo Vijeće Višeg suda u Podgorici na čijem je čelu Zoran Radović.
Radović je kazao u obrazloženju presude da su od sveg naoružanja u Crnu Goru, uneseni samo dva mobilna telefona marke „lenovo“.
Sudija je kazao da nisu dokazani navodi optužnice da je svjedok saradnik Saša Sinđelić ušao u Moskvu i da se sastao sa organizatorom, kako je predstavljeno, kriminalne organizacije Eduardom Šišmakovim.
Mandić je ranije rekao da su Knežević i on žrtve progona, kao i oni koji su bili u zatvoru. Istakao je da je postupak protiv njih montiran, po nalogu Mila Đukanovića a u režiji Milivoja Katnića.
Sudija Zoran Radović je 2024. godine obrazložio da u ponovnom postupku nije dokazano da su optuženi 16. oktobra 2016. godine planirali nasilni i naoružani upad u Skupštinu Crne Gore, niti da su namjeravali da silom promijene vlast i proglase izbornu pobjedu tadašnjeg Demokratskog fronta.
On je posebno problematizovao iskaze svjedoka saradnika Saše Sinđelića i svjedoka Mirka Paja Velimirovića, ocjenjujući ih kao kontradiktorne, nelogične i nepodržane materijalnim dokazima.
“Sud nije mogao pokloniti vjeru iskazu svjedoka saradnika Saše Sinđelića, niti nekoga oglasiti krivim isključivo na osnovu njegovog svjedočenja”, navodi se u prvostepenoj presudi sudije Radovića.
Sud je odbacio tvrdnju da se Sinđelić 27. septembra 2016. godine sastao sa Eduardom Šišmakovim na aerodromu Šeremetjevo u Moskvi.
Iz zvaničnog odgovora Ministarstva inostranih poslova Ruske Federacije proizilazi da Sinđelić toga dana nije prešao državnu granicu Rusije, već je ostao u tranzitnoj zoni aerodroma i istog dana se vratio u Beograd.
“Ove informacije predstavljaju zvanične podatke državnih organa Ruske Federacije, u koje sud nije imao razloga da sumnja”, navedeno je u obrazloženju, uz zaključak da do navodnog susreta nije moglo doći.
U presudi se navodi i konstatacija suda da je jedini susret Sinđelića sa Šišmakovim i Popovom bio u Beogradu, tokom šetnje Kalemegdanom, ali da nije bilo predaje novca niti dogovora o nasilnim aktivnostima.
Posebno je naglašeno da ne postoje dokazi da je Mirko Velimirović nabavio oružje, niti da je ono dopremljeno u Crnu Goru radi napada na policiju i zauzimanja Skupštine.
Sud je odbacio njegov iskaz da je oružje kupio od nepoznatog lica po imenu Fadilj, rastavio ga i bacio u jezero, navodeći da ne postoje fotografije, svjedoci niti materijalni tragovi koji bi potvrdili takvu tvrdnju.
“Nije dokazano postojanje oružja, niti plan oružanog upada u Skupštinu Crne Gore, kao ni tvrdnje da bi pedeset naoružanih lica pucalo na policiju i lišilo slobode tadašnjeg premijera Mila Đukanovića“, piše u presudi.
Sud je zaključio i da Bratislav Dikić nije znao za postojanje oružja, niti je dokazano da je preuzeo novac od Sinđelića.
