Svjedoci smo još jedne brutalne, unaprijed orkestrirane hajke koju opozicione strukture u Crnoj Gori, predvođene ostacima bivšeg režima i njihovim kvazimedijskim biltenima, vode protiv predsjednika Republike Srbije Aleksandra Vučića povodom njegove posjete Tivtu. Kao neko ko se godinama bavi analizom društveno-političkih procesa, dužan sam da reagujem na ovaj primitivni pokušaj destabilizacije regionalnih odnosa i kontinuirano sijanje netrpeljivosti prema svemu što nosi srpski predznak.
Posjeta predsjednika Vučića Crnoj Gori, u okviru legitimnog regionalnog samita, poslužila je dežurnim komentatorima i samoproglašenim „čuvarima državnosti“ za panično dizanje tenzija. Takozvani suverenistički mediji, koji već decenijama funkcionišu kao propagandne poluge za očuvanje ličnih privilegija i vještačkih podjela, pokušavaju da od jednog protokolarnog i državničkog događaja naprave bauk i nekakav imaginarni „akt agresije“. Očigledno je da poraženi politički koncept u Crnoj Gori i dalje pati od hronične frustracije zbog činjenice da Srbija nezaustavljivo ekonomski i politički jača, te da više niko ne može marginalizovati srpski narod u regionu.
Izražavam punu i nedvosmislenu podršku predsjedniku Aleksandru Vučiću u njegovim naporima da, uprkos konstantnim podmetanjima i histeričnim napadima iz Podgorice, zadrži dostojanstven, državnički i odgovoran stav. Srbija danas vodi računa o svom narodu gdje god on živio, ne ugrožavajući ničiji suverenitet, ali i ne dozvoljavajući da se srpsko ime povlači po blatu radi jeftinih političkih poena ovdašnje opozicije.
Oštro osuđujem ove medijske manipulacije koje imaju za cilj da kriminalizuju svaku vrstu saradnje između Crne Gore i Srbije. Napadi na Vučića nisu ništa drugo do izraz nemoći onih koji nemaju šta da ponude građanima osim izlizane retorike iz 1941. i 1945. godine, zasnovane na „ideologiji“ lijevih skretanja i progona političkih neistomišljenika. Boka Kotorska i Crna Gora su istorijski prostori gdje su srpski identitet i kultura duboko ukorijenjeni, i nikakvi medijski spinovi opozicionih ekstremista ne mogu izbrisati činjenicu da je saradnja sa Beogradom prirodna, logična i neophodna za stabilnost čitavog Balkana.
Vrijeme je da se prestane sa konstruisanjem neprijatelja tamo gdje ih nema i da se konačno prihvati realnost u kojoj je srpski narod u Crnoj Gori konstitutivan i svjestan svog identiteta, a predsjednik Srbije rado viđen gost svih dobronamjernih građana.
