Kontra-građanistički srpski blok (front)
Građanistički narativ funkcioniše kao instrument asimilacije i depolitizacije srpskog supstrata. Zato je bitno koncentrisanje srpskog političkog potencijala u suveren, autonoman i kontra-građanistički blok zasnovan na principima srpskog integralizma.
Liberalni građanstvo kao instrument depolitizacije i asimilacije Srba
Analiza društveno-političkih procesa u Crnoj Gori tokom proteklih decenija ukazuje na to da je koncept tzv. „građanstva” primarno djelovao kao ideološki paravan za marginalizaciju srpskog nacionalnog činioca iz institucionalne i javne sfere. Liberalno-građanska premisa, koja zasniva političku zajednicu isključivo na apstraktnom pojedincu (atomizovanom građaninu), u specifičnom crnogorskom kontekstu rezultirala je potiskivanjem kolektivnih prava Srba i pokušajem njihove degradacije na nivo manjinske folklorne zajednice.
Iz perspektive savremene političke filozofije, posebno komunitarističke (Valzer) kritike liberalizma, jasno je da država ne može biti aksiološki neutralna. Proklamovano građanstvo u praksi često maskira težnju ka asimilaciji u jedan vještački konstruisan nacionalni okvir, prisiljavajući srpski konstitutivni narod na permanentne korak-po-korak ustupke pod izgovorom evroatlantskih integracija i zaista bespotrebne političke korektnosti.
Srbi u Crnoj Gori nemaju status doseljene manjine koja aplicira za socijalnu inkluziju, već status autohtonog, državotvornog društveno-istorijskog entiteta sa neupitnom istorijskom baštinom!
Formiranje suverenog srpskog bloka:
Strategija kontra-građanističkog djelovanja
Nasuprot modelu puke participacije u vlasti, koja po pravilu zahtijeva ideološku razvodnjenost i prihvatanje nametnutih paradigmi, predlažem koncept koncentrisanog, monolitnog srpskog bloka. Ovaj blok svoje djelovanje treba da zasniva na tri ključna postulata:
Ideološka i aksiološka doslednost: Odbacuje se površna retorička adaptacija motivisana zahtjevima spoljnih centara moći ili tranzicionih političkih elita. Srpski nacionalni identitet (srpski jezik, ćirilično pismo, Srpska pravoslavna crkva i kosovski zavjet) definiše se kao vrijednost koja ne može biti predmet koalicionih kompromisa.
Kontra-građanstička paradigma: Srpski politički pokret mora djelovati kao antiteza globalističkom socijalnom inženjeringu i eksperimentima. To podrazumijeva kritički otklon prema sistemu koji je izgrađen na antisrpskom narativu i aktivnu borbu za radikalnu restituciju kolektivnih prava srpskog naroda.
Politička autonomija: Srpski nacionalni interesi ne mogu biti uslovljeni koalicionim kvotama. Ostvarivanjem pune političke suverenosti, srpski blok prestaje da bude objekat ucjena i postaje samostalni akter sa kojim ostali društveni činioci moraju tražiti kompromis na bazi ravnoteže moći.
Srpski integralizam
Srpski integralizam se posmatra kao legitimna kulturna, duhovna i politička koncepcija koja afirmiše neraskidivo jedinstvo srpskog etno-prostora, nezavisno od formalno-pravnih i državnih granica. Ovaj pristup polazi od činjenice da je srpski kulturni prostor jedinstven i nedjeljiv od Beograda i Banja Luke do Podgorice i crnogorskog primorja.
Jačanje srpske samosvijesti u Crnoj Gori nema karakter destabilizacije, već predstavlja istorijski kontinuitet odbrane izvornog identiteta Crne Gore iz perioda Petrovića, koja je svoju državnost temeljila na srpskoj etničkoj tradiciji.
Borba za očuvanje srpskog supstrata u Crnoj Gori ima dugoročni cilj i zahtijeva elitu otpornu na spoljne pritiske i medijsku marginalizaciju. Eliminisanjem štetnih građanstičkih pretpostavki i odbacivanjem diktata političke korektnosti, stvaranje snažnog i ideološki homogenog srpskog bloka nameće se kao jedini istorijski garant biološkog, kulturnog i političkog opstanka srpskog naroda na ovim prostorima.
Autor je magistrand istorije
