Dešavanja u Tivtu, praćena javnosti dostupnim video-sadržajima koji nose jasne i prepoznatljive elemente ustaške simbolike i ideološkog nasleđa, predstavljaju otvoreni skandal i moralni sunovrat javnog prostora u Crnoj Gori. Svako ko pokušava da ove pojave relativizuje, prikrije ili predstavi kao „kulturni sadržaj“, direktno učestvuje u reviziji istorije i ponižavanju žrtava jedne dokazano zločinačke ideologije.- rekao je funkcioner Slobodne CG Spasoje Tomić
Još pogubnija od samog događaja jeste tišina dijela političkih partija i NVO sektora, tih samoproglašenih „čuvara“ ljudskih prava, tolerancije i antifašizma. Ti isti akteri, koji su u Bijelom Polju pokazali zavidan nivo histerije i agresije prema čovjeku koji je pjevao u potpunosti legitimne, tradicionalne i rodoljubive srpske pjesme, sada ne vide ništa sporno u javnom prostoru zasićenom simbolikom ideologije odgovorne za genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima. – istakao je Tomić
Ovdje više nije riječ o dvostrukim standardima, riječ je o sistemskom antisrpstvu, maskiranom u lažni građanizam i selektivni antifašizam. Kada se srpska pjesma proglašava prijetnjom po društveni poredak, a ustaško nasleđe toleriše ili prećutkuje, onda je svima jasno da meta nije ekstremizam, već srpski narod i njegov identitet kao takav.- dodao je on
Ovakvo ponašanje određenih političkih aktera, prije svih DPS i ES kao i većine NVO struktura ne samo da kompromituje njihovu javnu ulogu, već ih svjesno svrstava na stranu ideološke revizije i istorijskog falsifikata. Njihova tišina u Tivtu, kao i agresivnost u Bijelom Polju, predstavljaju dvije strane iste političke medalje, gdje je sve srpsko problem, a sve antisrpsko — dozvoljeno, poželjno ili barem prećutano.
Zbog toga želim jasno da poruči u svoje i u ime SCG da ustaštvo nije tema za kompromis, a dvostruki standardi nisu građanska vrijednost. Ko danas ćuti pred rehabilitacijom zločinačke ideologije, taj snosi moralnu i političku odgovornost za sutrašnje podjele. Antifašizam koji važi samo kada su Srbi u pitanju, nije antifašizam, već obično licemjerje – zaključio je Tomić
